Słowo na niedzielę 26 maja 2024 roku – Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

(Pwt 4,32-34.39-40;      Ps 33,4-6 i 9.18-19.20 i 22;         Rz 8,14-17;      Mt 28,16-20)

Bóg jest jeden. Szczęśliwy jest naród wybrany przez Pana. W Chrystusie otrzymaliśmy Ducha przybrania za synów i możemy wołać do Boga „ABBA, Ojcze!”. Potwierdzenie naszej wiary  przez chrzest w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Werset 31 tego rozdziału pokazuje nam Boga, który jest miłosierny; nie opuści człowieka, nie zgubi go i nie zapomni o Przymierzu, jakie zawarł z narodem Izraelskim. Bóg obiecuje grzesznikom, że odnajdą Go, jeśli w skrusze serca będą szukali powrotu do Niego. Widząc ich ukorzenie się i nawrót dobrej woli, ułatwi im ten powrót, bo jest Bogiem miłosiernym. Następnie autor opisuje relację między Bogiem a człowiekiem i Izraelem od samego początku stworzenia. Ta relacja jest obrazem miłości i troski Boga wobec całego stworzenia. W takim też wymiarze należy odczytywać wszystkie dary i napomnienia Boże dotyczące Izraela. Za pomocą różnych, niezwykłych zdarzeń Bóg napomina i poucza swój naród, kształtując w ten sposób jego świadomość religijną. To w tym narodzie widzimy Boga objawiającego się człowiekowi. Szczególnym etapem tego objawiania jest wyprowadzenie go z niewoli  egipskiej oraz nadanie mu Dekalogu na górze Synaj.  Nadane prawa mają pomóc Izraelitom w rzeczywistym zbliżaniu się do Boga, w zawiązaniu z Nim prawdziwej relacji i w konsekwencji  zjednoczeniu się z Nim na zawsze. Objawienie się Boga Izraelowi zapowiada takie samo objawienie się wszystkim ludziom.  Końcowy fragment dzisiejszego czytania jeszcze raz podkreśla, że Bóg jest jedyny i poza Nim nie ma bogów. Autor zachęca Żydów do przestrzegania Bożych Praw i nakazów. Wypełnianie tego niesie ze sobą obietnicę ze strony Boga, że będzie im i ich potomkom błogosławił oraz da im długie życie w ziemi Kanaan.

Autor Psalmu wychwala Boga jako Stwórcę i Pana historii.  Jest On wierny w swych słowach i czynach i darzy świat dobrocią. Potęga Jego słowa okazała się przy stwarzaniu świata. Do stworzenia nieba i jego zastępów wystarczyło tylko Boże słowo, które jest stwórcze. Akt stworzenia jest czynem Bożej miłości. Słowo Boga pełne miłości jest podobne do światła słonecznego, które dosięga swoim żarem wszystkich. Nikt przed nim nie ucieknie.  Wszechwiedza Boga obejmuje wszystkie sprawy ludzkie, a bez Jego pomocy człowiek niczego nie osiągnie. Choć Pan mieszka w swoim pałacu niebieskim, to jednak przenika myśli ludzkie i nic się przed Nim nie ukryje. Bóg, który stworzył człowieka i jego serce, zna nawet najtajniejsze nasze zamysły. Bóg miłuje sprawiedliwość i to nią kieruje się, spełniając wiernie swe obietnice i darząc przez to ludzi swą łaskawością. Według Psalmisty zastępami niebios są ciała niebieskie, nazywane tak ze względu na ich uporządkowany ruch. Bóg jest jedyną siłą i mocą, której można bezwzględnie zaufać.  Nauka dla codziennego życia jest według autora jasna: należy ufać wiernej miłości Bożej, bo tylko Wszechmocny pozwala na absolutną pewność w życiu.

Rozdział ósmy Listu do Rzymian poświęcony jest życiu w Duchu Świętym.  Paweł wyjaśnia, czym  jest pełnia życia ofiarowana przez Boga każdemu, kto wierzy w Jezusa . Jest to obecność Ducha, który ożywia człowieka, wyzwala z niewoli grzechu prowadzącego do śmierci.  Paweł stwierdza, że od momentu wiary w człowieku panuje prawo Ducha . To, co kiedyś było przymusem wynikającym z nakazu Prawa, staje się dzięki Duchowi wewnętrzną potrzebą wypływającą  z miłości Boga. Człowiek, w którym mieszka Duch Boży, staje się posiadaczem siły moralnej, może oprzeć się złu i uniknąć śmierci. Wierzący, w którym mieszka Duch Święty, jest synem Boży. To dzięki temu możemy wołać do Boga: Ojcze!- a więc odnosić się do Niego z dziecięcą serdecznością.  Na taką serdeczność wskazuje aramejskie słowo „Abba”- słowo, którego używało  dziecko wobec swego ojca mówiąc – TATO (TATUSIU). Podobnie wyraz dziecko zawiera więcej czułości niż syn, ponieważ wskazuje na synostwo naturalne. Człowiek jako dziecko Boże jest spadkobiercą dóbr Bożych.  Żyjąc na ziemi chrześcijanie mają świadomość, że ich dziecięctwo Boże realizuje się pośród wielu cierpień, jakie niesie codzienność. Ale skoro ma się udział w cierpieniach podobnych do cierpień Chrystusa, to na pewno otrzyma nagrodę podobną do Jego chwały w niebie.

Końcowy fragment Ewangelii św. Mateusza nazywany jest  „Wielkim Posłannictwem” lub „Nakazem Misyjnym”. Zmartwychwstały Chrystus otrzymał od Ojca pełnię władzy, mocą której posyła apostołów do świata, aby złączyć ze sobą wszystkie narody. Wielkie posłannictwo zawiera ogólne polecenie, by iść i czynić uczniów. Wszyscy uczniowie Jezusa mają podjąć inicjatywę zmierzająca do nasycenia Ewangelią o zbawieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa całego zamieszkałego świata, wszystkich narodów. Wszyscy ludzie, którzy uwierzą w Jezusa Chrystusa i przyjmą  zbawienie ofiarowane im przez Boga, mają być przez uczniów ochrzczeni. Jednocześnie  apostołowie mają nauczyć tych ludzi zachowywania wszystkiego, czego Jezus nauczał ich od początku. Uczniami czyniono przez głoszenie Ewangelii, przez odebranie wyznania wiary i przez udzielenie chrztu, który był aktem nawrócenia. Chrzest oznaczał więc przyprowadzenie ludzi do wiary i nauczenie wierzących przykazań Jezusa. Jezus zajmował się czynieniem uczniów. Dlatego „Idźcie, nauczając” dosłownie brzmi: „Idąc, czyńcie uczniami”. Apostołowie idąc, głoszą ludziom Ewangelię, a wierzących czynią uczniami Jezusa. Potem idą dalej, czyniąc podobnie. Nie zatrzymują się dłużej niż potrzeba. Słowo „iść” etymologicznie znaczy udawać się dokądś pieszo, jechać, wyruszać łodzią, statkiem lub na zwierzęciu. Uczniowie mają pójść tak jak Jezus, iść  z miejsca do miejsca, aby ludzie stawali się uczniami Jezusa przez uwierzenie w Niego, uczenie się od Niego i służenie Mu. Uczniowie Jezusa w Jerozolimie i w narodach świata nie pozostaną osamotnieni, ani porzuceni. Jezus zamieszka we wszystkich wierzących przez Ducha Świętego, Świadka, Ducha Prawdy, Obrońcy, Pomocy, Rady, Ducha Przypominającego i Nauczającego. Jezus jest razem ze wszystkimi, którzy w Niego uwierzyli, umiłowali Go, dążą do wykonania Jego celów i naśladują Go. Bóg będzie obecny, gdy Jego lud będzie podejmował decyzje, badał Pisma, modlił się, głosił, chrzcił i nauczał. Ewangelia Mateusza kończy się proklamacją boskości Jezusa. Tym, który może być zawsze, wszędzie, jest tylko Bóg Wszechobecny i Wszechmogący, Najwyższy i Przedwieczny.

Witamy!

Witamy na stronie Parafii Matki Bożej Fatimskiej
w Ciechanowie!

Adres parafii:
ul.Maksymiliana M. Kolbe 39
06-400 Ciechanów
woj. mazowieckie
Dekanat:
ciechanowski-zachodni
tel. 23 672 46 66
e-mail: fatimskaciechanow@wp.pl

Numer konta parafii:
11 8213 0008 2001 0018 5143 0001

Nabożeństwa

Niedziela:
g.8.00, 10.00, 12.00, 18.00
Dzień powszedni:
g.7.00 i 18.00
Adoracja Najświętszego Sakramentu:
czwartki 18:30-19:30
Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca
g.9.00
Apel Fatimski:
Każdego 13. dnia miesiąca
maj – październik g.19.00

Msza za Ojczyznę:
ostatnia niedziela miesiąca g.18:00

Kancelaria parafialna:
Czynna pon.- piąt.
godz.: 16.00-17.00